Ciekawostki z filmu Uliczny Wojownik (Street Fighter)

Aktorska adaptacja Street Fightera to kiepski film, który nie przypadł do gustu ani krytykom, ani widzom. Tylko nieliczni docenili zawarty w nim humor, celowy kamp oraz całkiem udaną rolę Raúla Julíi. Jak się jednak okazuje, niska jakość produkcji nie wynikała z niekompetencji twórców, lecz z prześladującego ich pecha. Oto najciekawsze faktograficzne kulisy powstawania Ulicznego Wojownika.

Casting do filmu Uliczny Wojownik

Aby zagrać w Street Fighter, Jean Claude Van Damme odrzucił rolę Johnny’ego Cage’a w adaptacji Mortal Kombat. Zaangażowanie umięśnionego belga kosztowało wytwórnię blisko jedną czwartą budżetu filmu.

Van Damme Street fighter

Raúl Julía przyjął rolę M. Bisona na prośbę swoich dzieci, które uwielbiały grę. Krótko przed rozpoczęciem zdjęć aktor przeszedł jednak operację żołądka, po której był bardzo osłabiony i wychudzony. Z tego powodu harmonogram prac musiał zostać całkowicie wywrócony do góry nogami. Był to ogromny problem, ponieważ pierwotnie planowano najpierw nakręcić sceny dialogowe z udziałem Julíi, dając kaskaderom czas na przygotowanie i wytrenowanie choreografii. Gdy plany uległy zmianie, kaskaderzy zostali zmuszeni do kręcenia scen akcji praktycznie bez przygotowania.

Ostatni film Raúla Julíi

Dla Raúla Julíi był to ostatni film w karierze — aktor zmarł krótko przed jego premierą. Z tego powodu z wersji kinowej usunięto scenę po napisach, którą przywrócono dopiero w wydaniach na nośnikach domowych. Chodzi o moment, w którym ze zgliszczy pałacu Bisona wynurza się jego dłoń, a komputer reaktywuje protokół „dominacji nad światem”. Scenę tę wycięto z szacunku dla pamięci aktora, któremu dedykowano cały film — reżyser uznał, że pokazywanie go powracającego z zaświatów zaledwie dwa miesiące po śmierci byłoby po prostu niesmaczne.

W ramach przygotowań do roli Raúl Julía czerpał inspiracje z zachowań znanych dyktatorów. Od Benito Mussoliniego przejął charakterystyczną gestykulację, od Józefa Stalina manieryzmy, a od Adolfa Hitlera — zamiłowanie do sztuki (co widać po licznych obrazach zdobiących pałac Bisona). Z kolei tonacją głosu i sposobem mówienia nawiązywał do swoich wcześniejszych występów teatralnych w roli Ryszarda III.

Casting

Ponieważ duża część zdjęć powstawała w Australii, tamtejsza gildia aktorska wymusiła na twórcach zaangażowanie lokalnego aktora. Jedyną większą rolą do obsadzenia pozostała postać Cammy, jednak twórcy długo nie mogli podjąć decyzji. Ostatecznie wybór padł na piosenkarkę Kylie Minogue, którą reżyser dostrzegł na okładce magazynu pokładowego podczas lotu do Tajlandii.

Gałęzie budżetowe filmu zostały mocno nadszarpnięte przez angaż Jean-Claude’a Van Damme’a oraz Raúla Julíi, dlatego pozostałe postacie obsadzono mniej znanymi (a tym samym tańszymi) aktorami. Chaotyczny proces castingu doprowadził do kuriozalnej sytuacji, w której aktorzy wcielający się w bohaterów danej narodowości pochodzili z zupełnie innych stron świata:

E. Honda (Japonia) — grany przez Samoańczyka (Peter „Tui” Tuiasosopo)

Blanka (Brazylia) — grany przez Australijczyka (Robert Mammone)

Guile (USA) — grany przez Belga (Jean-Claude Van Damme)

Cammy (Wielka Brytania) — grana przez Australijkę (Kylie Minogue)

Vega (Hiszpania) — grany przez Rdzennego Amerykanina (Jay Tavare)

Sagat (Tajlandia) — grany przez Rdzennego Amerykanina (Wes Studi)

Ryu (Japonia) — grany przez Amerykanina chińskiego pochodzenia (Byron Mann)

Zangief (Rosja) — grany przez Amerykanina (Andrew Bryniarski)

Do roli Vegi początkowo rozważano słynnego modela Fabio, jednak ostatecznie trafiła ona do debiutującego Jaya Tavare. Dziś aktor jest znany głównie z ról dubbingowych w animacjach i grach komputerowych — jego najbardziej rozpoznawalną kreacją jest postać Code Talkera w Metal Gear Solid V: The Phantom Pain.

Problemy na planie Ulicznego Wojownika

Dla reżysera Stevena E. de Souzy praca nad Street Fighterem była jednym z najgorszych doświadczeń zawodowych w karierze. W Tajlandii panowały nieznośne upały, a sytuacja polityczna w regionie była tak napięta, że w każdej chwili groziła wybuchem rewolucji. Przeznaczone do zdjęć lokacje często okazywały się bezużyteczne, a ekipa filmowa raz za razem zmagała się z zatruciami pokarmowymi. Co gorsza, woda w jednej z rzek okazała się na tyle toksyczna, że wywoływała oparzenia skóry u członków ekipy.

Narkotyki

Problemy potęgowały się także na samym planie. Raúl Julía ze względu na pogarszający się stan zdrowia nie był w stanie kręcić części zaplanowanych scen. Z kolei Jean-Claude Van Damme zmagał się z silnym uzależnieniem od kokainy i nawiązał romans z Kylie Minogue. Para spędzała całe noce w przyczepie, przez co gwiazdor na drugi dzień odsypiał i odmawiał pojawienia się na zdjęciach, a kiedy już na nie trafiał, zmagał się z ciężkim kacem. Na dodatek ochroniarz wynajęty do pilnowania Van Damme’a zamiast wykonywać swoje obowiązki, imprezował razem z nim.

Wypadki

Chaos pogłębiały kolejne konflikty i nieprzewidziane zdarzenia. Koordynator kaskaderów odmawiał przygotowywania ciosów znanych z gry, uznając je za nierealistyczne, co omal nie doprowadziło do bójki z reżyserem. Jeden z aktorów został przyłapany na próbie przemycenia sterydów przez australijską granicę. Jakby tego było mało, jeden z producentów przeszedł atak serca, a inny spowodował poważny wypadek samochodowy. Każdy z tych incydentów generował ogromne opóźnienia, jednak wytwórnia kategorycznie odrzuciła możliwość przełożenia premiery. Powód był prozaiczny: podpisano niezwykle intratne kontrakty z producentami zabawek i gadżetów, a film musiał bezwzględnie trafić do kin przed świętami Bożego Narodzenia.

Cięcia

Aby dotrzymać wyznaczonego terminu, reżyser musiał uciekać się do drastycznych kroków. Jednym z pomysłów na przyspieszenie prac było podzielenie ekipy na dwa osobne zespoły — w jednym de Souza kręcił sceny dialogowe, podczas gdy jego zastępca realizował sekwencje walk. Z braku czasu posuwano się nawet do wyrywania kart ze scenariusza. Te bezpardonowe cięcia doprowadziły do poważnych dziur fabularnych. Najlepszym przykładem jest postać Dhalsima — naukowiec przez cały film wygląda jak stereotypowy badacz, po czym w samej końcówce nagle pojawia się w charakteryzacji przypominającej swój wzorzec z gry, a scenariusz w żaden sposób nie tłumaczy tej przemiany.

Historia powstania i recenzja filmu Street Fighter (Uliczny wojownik)

 

Inne adaptacje Street Fighter

Zanim powstaną pierwsze oficjalne adaptacje, motywy z popularnych gier wideo potrafią trafiać na wielki ekran w niespodziewany sposób. Dokładnie tak było ze Street Fighterem, który zanim otrzymał własny film, pojawił się w kinach dwa razy. Najbardziej znanym przykładem jest komedia akcji City Hunter z Jackie Chanem w roli głównej. W jednej z najsłynniejszych sekwencji filmu postacie z kultowej bijatyki pojawiają się w trwającej kilka minut, szalonej halucynacji głównego bohatera. Podczas widowiskowej sceny walki Jackie Chan wciela się m.in. w postać E. Hondy oraz Chun-Li, odtwarzając ikoniczne ruchy bohaterów gry.

Drugim filmem jest Future Cops. Jest komedia romatyczna z elementami science fiction. Z grami oprócz wizerunku postaci, film nie ma zbyt wiele wspólnego.

Areny z gry

W filmie ukryto niewielkie nawiązania do aren znanych z gry. W rezydencji Sagata można dostrzec chociażby posąg Buddy — dokładnie taki sam obiekt znajdował się w tle jego kultowej planszy.

Street Fighter plansza sagat film

W głównej bazie Bisona znajduje się wielki dzwon, taki sam jak na jego planszy.

Street Fighter dzwon bison

Do filmu dostała się także plansza Vegi.

Street Fighter Vega klatka

Inne

W scenie, w której Dhalsim raportuje Bisonowi postępy nad projektem „Blanka”, na monitorach w tle widać autentyczne materiały archiwalne z różnych konfliktów zbrojnych. Wśród nagrań znalazł się między innymi drastyczny kadłubek przedstawiający egzekucję więźnia. Wszystko wskazuje na to, że cenzorzy przyznający filmowi kategorię wiekową musieli ten detal po prostu przeoczyć.

M Bison uliczny wojownik

To jeden z niewielu filmów z udziałem Jean-Claude’a Van Damme’a, który otrzymał kategorię wiekową PG-13. Jest to również jedna z niewielu produkcji w dorobku aktora, w której nie pojawia się on na ekranie z odsłoniętymi pośladkami.

Finałowa scena, w której wszyscy bohaterowie zastygają w wspólnej pozie, stanowi bezpośrednie nawiązanie do gry. Po ukończeniu Street Fighter II na najwyższym poziomie trudności gracze mogli zobaczyć pamiątkową grafikę przedstawiającą zawodników ustawionych w bardzo podobnej kompozycji.

Street Fighter zwyciężka poza film gra

Beczka w której Chun-li wykonuje swoją magiczną sztuczkę ma wieko z napisem Capcom.

Street Fighter beczka z napisem capcom

Radio Shadaloo wita słuchaczy głośnym „Gooood morning, Shadoloo!”. Jest to nawiązanie do kultowego filmu z Robinem Williamsem.

Finałowy atak na kryjówkę Bisona miał zostać przeprowadzony z powietrza przy użyciu helikopterów. Ze względu na napiętą sytuację polityczną w regionie rząd Tajlandii nie wyraził jednak zgody na ich wykorzystanie, przez co filmowcom pozostała jedynie opcja przeprowadzenia szturmu za pomocą łodzi.

Jeden z obrazów wiszących w gabinecie Bisona do złudzenia przypomina dzieło zatytułowane „Klaun Pogo”. Autorem tego malunku jest znany amerykański seryjny morderca John Wayne Gacy.

Street Fighter pogo clown

Cetrum sterowania Bisona, to tak naprawdę panel od automatu do gry.

Street Fighter automat w filmie

Po zakończeniu zdjęć aktorzy wzięli udział w zakontraktowanej sesji motion capture, podczas której utrwalono ich wizerunki na potrzeby dwóch gier. Obie noszą dokładnie ten sam tytuł — Street Fighter: The Movie. Wersja przeznaczona na automaty została wyprodukowana przez studio Incredible Technologies i okazała się sporym sukcesem. Z kolei za drugą wersję, przeznaczoną na konsole PlayStation oraz Sega Saturn, odpowiadało samo Capcom. O dziwo, to właśnie to wydanie konsolowe zostało doszczętnie zmiażdżone przez krytyków.

W rolę jednego z ochroniarzy Sagata wcielił się Benny „The Jet” Urquidez — zawodowy kickbokser i zarazem jeden z najbardziej utytułowanych sportowców w historii tej dyscypliny, posiadający na swoim koncie aż sześć tytułów mistrza świata w pięciu kategoriach wagowych. Na planie odpowiadał za fizyczne przygotowanie aktorów do scen walki oraz choreografię.

Benny urquidez Street Fighter

Poniżej znajduje się jego słynna scena walki z samym Jackie Chanem, uznawana przez samego gwiazdora za jeden z najlepszych pojedynków w jego całej karierze filmowej.

Sequel i reboot

W 2003 roku Jean-Claude Van Damme planował nakręcić kontynuację Street Fightera, w której na plan miała powrócić stara obsada. Projekt utknął jednak w tzw. piekle deweloperskim na kilka lat, aż w końcu wytwórnia zdecydowała się na całkowity reboot serii. Choć Van Damme otrzymał propozycję powrotu do swojej roli, ostatecznie z niej zrezygnował. Powstały w ten sposób film Street Fighter: Legenda Chun-Li okazał się gigantyczną porażką.

Street Fighter: Legenda Chun-Li – recenzja

2 komentarze

  1. Witam, na początku jest informacja, że film był kiepski z powodu pecha, a nie niekompetencji, żeby w sekcji Problemy na planie podać kilka przykładów totalnej niekompetencji. Naćpany Van Damme, romans z Minogue, a raczej baraszkowanie po nocach, imprezowanie z ochroniarzem, próba przekroczenia granicy ze sterydami, spowodowanie wypadku samochodowego to wg autora pech? Z kategorii pech to raczej choroba czy zatrucie.

    • Słowo „twórcy” użyte tutaj zostało w kontekście decydentów: reżysera, producentów, scenarzysty itp. Kiepski reżyser może popsuć każdy, nawet najlepiej zapowiadający się film. Tak samo jak chciwy producent szukający wszędzie oszczędności. Tymczasem tutaj doszło do szeregu niefortunnych wydarzeń, na które nie twórcy nie mieli wpływu: upały, rebelia, zatrucia, choroba jednego z aktorów, uzależnienie drugiego, atak serca itp. Jedne problemy prowadziły do kolejnych — z powodu opóźnień i nieubłaganych terminów, musieli omijać kręcenie niektórych scen, co później owocowało bezsensownymi wątkami. Wyskoki Van Damme’a oczywiście są jego winą, ale już nie twórców. Próbowali nawet temu przeciwdziałać wynajmując ochroniarza, co jak wiemy nie skończyło się po ich myśli.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *