Mniej znane seriale – Boss z 2011

Boss, plakat serialu

Od jakiegoś czasu Hollywood jest zamiatane wielką miotłą o nazwie #metoo. Jedną z osób, które zostały zamiecione, jest znany aktor Kevin Spacey. Netfilix nie tylko anulował film z nim w roli głównej (biografia Gore Vidala) będący w fazie postprodukcji, ale także zwolnił go z serialu House of Cards. Ba! Nawet plakaty reklamujące ten serial zostały podmienione. Stało się to oczywiście w związku z licznymi doniesieniami dotyczącymi molestowanie przez niego swoich współpracowników. Na chwilę obecną nie wiemy, czy Frank Underwood zostanie uśmiercony pomiędzy sezonami, czy po prostu zagrany przez innego aktora. Pozostaje czekać na dalsze decyzje. Jeśli jednak brakuje wam oglądania niemającego żadnych skrupułów polityka, przedstawiam wam Toma Kane z serialu „Boss”.

Tom Kane boss serial
Przyjazny burmistrz Chicago

Serial rozpoczyna się prawdziwym trzęsieniem ziemi – główny bohater, burmistrz Chicago, zostaje zdiagnozowany zwyrodnieniową chorobą neurologiczną. Otępienie z ciałami Lewy‘ego to nieuleczalna przypadłość zbliżona objawami zarówno do Alzheimera, jak i Parkinsona. Cierpiał na nią między innymi Robin Williams. Powoduje ona napady drgawek, otępienie, omdlenia i przede wszystkim degeneruje pamięć. Jest też jak na razie nieuleczalna. Normalny człowiek zapewne zacząłby myśleć o zabezpieczeniu swojej przyszłości i swoich bliskich lub porzucił wszystko, aby korzystać z życia. Jednak nie Tom – on nie ma zamiaru odchodzić lub oddać komuś, choć szczyptę swej władzy. Tom jest kimś w rodzaju szekspirowskiego króla Leara. Toczy go straszna choroba zwana żądza władzy. Jest zdeterminowany, by pozostać na stanowisku za wszelką cenę, zaczyna wiec organizować swoje życie tak, aby nikt nie dowiedział się o jego przypadłości. Będąc osobą publiczną, nie jest łatwe, szczególnie kiedy można zemdleć w dowolnym momencie, a podczas dyskusji, nagle zapomina się temat rozmowy. No i jeszcze są bliscy, którzy widzą go na co dzień. Jednak tutaj los mu sprzyja – jego małżeństwo z Meredith (Connie Nielsen) jest tylko na pokaz. Asystentka Kane’a, Kitty O’Neill (Kathleen Robertson), ma swoje podejrzenia, ale milczy. Starszym doradcą politycznym Kane’a jest Zera Stonek (Martin Donovan), absolwent Yale o szorstkiej osobowości, który doskonale wie, że pewnych pytań lepiej nie zadawać. Z kolei stanowy skarbnik Ben Zając (Jeff Heppner), będący protegowanym Toma jest zbyt zajęty swą kampanią wyborczą i licznymi romansami, aby zauważyć coś niezwykłego. Pozostaje pani doktor zajmująca się potajemnie leczeniem Toma. Wystarczy jednak jej przypomnieć, że dzieciom może się przydarzyć jakiś wypadek. Jedyną osobą, która dowiaduje się o problemie ojca, jest jego córka Emma (Hannach Warek). No cóż, tym gorzej dla niej.

READ  Recenzja gry Harvester z 1996
Boss sezon 2 DVD
Nieco kiczowata okładka sezonu 2 na DVD

W pierwszym akapicie przywołałem tutaj postać Franka Underwooda. Niezwykle popularny czarny charakter z serialu House of Cards w świadomości przeciętnego widza zapisał się jako archetyp machiawelicznego polityka. Jednak jeśli chodzi o poziom podłości i wyrachowania, mógłby on pobierać korepetycje u skromnego burmistrza Chicago. Franka interesuje jedynie dotarcie do celu, czyli kolejnego stanowiska, a następnie utrzymanie go. Zło, które popełnia ma tylko temu celowi służyć, nie jest on sadystą, który czerpie z tego satysfakcję. Toma natomiast nie interesuje jedynie stanowisko – pragnie on też całkowitej dominacji nad ludźmi z otoczenia. Przez dwa sezony obserwujemy jak burmistrz mimo postępującej choroby, cały czas manipuluje, nastawia przeciw sobie i wykorzystuje ludzi, po to, by na koniec wyrzucić ich na śmietnik, kiedy nie są mu już potrzebni. Można by go porównać, do innego serialowego bad guya – Negana z The Walking Dead„. Biada temu, kto spróbuje mu wejść w drogę. W jednym z odcinków jeden z jego podwładnych zrobił coś, czego nie powinien. Tom wpada w złość. Każe swoim ludziom obciąć tej osobie ucho (bo nie słucha). Jednak to nie koniec, aby upokorzyć tę osobę do końca, każe jej przynieść swoje ucho w ładnym pudełeczku, jako prezent, podczas jednego ze swoich przyjęć i wręczyć mu to pudełeczko na oczach wszystkich.

 

Jako polityk, Tom jest niezwykle skuteczny. Jest bardzo inteligentny, ma liczne kontakty i sporą grupę ludzi, którzy siedzą u niego w kieszeni. Jest też niezwykle czarujący. Potrafi sprawiać wrażenie silnego, odważnego przywódcy, troszczącego się o każdego obywatela, po to, by za chwile kogoś upokorzyć, kazać klękać i błagać. I właśnie aktorstwo głównego bohatera robi największe wrażenie. O ile Underwood był zawsze powściągliwy, nawet kiedy sprawy szły nie po jego myśli, tak z Toma wychodzą prawdziwe demony. Za swoja kreacje Kelsey Grammer został nagrodzony złotym globem. Co ciekawe, mimo tej wygranej i pochwal od krytyków, Kelsey nie doczekał się nawet nominacji do Emmy. Niektórzy na czele z samym aktorem sugerowali ze wpływ na to, mogły mieć jego sympatie polityczne. Grammer jest zadeklarowanym republikaninem. Jest to bardzo prawdopodobne, gdyż nagrody Emmy są od dawna bardzo upolitycznione z mocnym skrętem w lewą stronę. Aktor w jednym z wywiadów twierdził, że jego polityczna przynależność, była także powodem anulowanie serialu (nakręcono tylko dwa sezony z zaplanowanych trzech) Tutaj akurat się z nim nie zgadzam, gdyż wyniki oglądalności mówią same za siebie. Serial zaczynał z ponad półmilionową publiką, jednak premiera drugiego sezony zgromadziła o połowę mniej widzów. W porównaniu do innych seriali tej stacji, takich jak Spartakus czy Black Sails oglądalność była nikła. Przez krótki czas producenci napomykali o zamknięciu wątków serialu w formie filmu, jednak wkrótce plany te także zostały anulowane. Na chwilę obecną serial jest martwy i nie zapowiada się, aby była nawet nikła szansa na kontynuację.

READ  Pitbull – prawdziwe sprawy z sezonu 3

W serial mamy też dosyć dobry drugi plan. Największym zaskoczeniem dla mnie była Kathleen Robertson w roli osobistego doradcy Toma. Jest to aktorka obdarzona urodą pasującą bardziej do króliczka playboya niż doradcy polityka. Jednak zostajemy mile zaskoczeni, faktem, że potrafi ona grać i to bardzo dobrze. Oczywiście jak w każdym innym serial wyprodukowanym przez Starz, w Bossie nie brakuje dosyć mocnych scen erotycznych, jednak stanowią one raczej dodatek niż próbę zamaskowania niedostatków scenariusza. Inni członkowie obsady też sprawdzają się bardzo dobrze. Wyróżniają się tutaj Jeff Heppner w roli skarbnika kandydującego na pozycje gubernatora oraz Martin Donovan, w roli doradcy burmistrza. Jedyną skazą aktorską jest Hanna Warek w roli córki burmistrza. Nie jest on tragiczna, jednak na pewno stanowi najsłabsze ogniwo obsady.

Kitty O'Neill Boss
Piękniejsza strona serialu

Burmistrz Kane jest jednym z najbardziej odrażających, bezwzględnych, skorumpowanych polityków sportretowanych na ekranie. Jednak co ciekawe postać ta nie jest całkowicie fikcyjna, jest wzorowane na prawdziwym burmistrzu Chicago – Richardzie J. Daley’u. Był on 38 burmistrzem wietrznego miasta i sprawował ten urząd przez 21 lat (!). Dodatkowo zasiadał on w komitecie centralnym partii demokratów przez 23 lata. Podobnie jak Burmistrz Kane, był on niezwykle skuteczny i bezwzględny. Oplótł cale miasta siatką korupcji, która pozwalała mu utrzymywać, władzę. Podobnie jak serialowy odpowiednik, kiedy korupcja zaczęła wychodzić na wierzch a zamieszani w pracownicy administracji zostali aresztowani i skazani, Richard wydawał się być teflonowy. Kandydujący na gubernatora Zajec, przypomina nieco Johna F. Kennedy’ego. Przystojny, z opinią idealnego męża i ojca, jednak mający na koncie dziesiątki romansów. Burmistrz Daley bardzo pomógł karierze przyszłego prezydenta, podobnie jak serialowy Kane pomaga Zajacowi.

Tom Kane - Richard J. Daley
Richard J. Daley – pierwowzór Toma Kane

Boss to obok The Wire jeden z najbardziej niedocenionych seriali w historii. Bardzo dobry wgląd za zakulisowa politykę, świetne rozpisana psychologia postaci i trzymająca w napięciu, ocierająca się o Szekspira fabuła. No i najważniejszy powód, kreacja głównego bohatera, którego kochamy nienawidzić.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Wykop

1 Komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*